[SF Super Junior – กลยุทธ์พิชิตรัก]
Main :: WonBum
Rate :: 18+
Write :: Tamamonomaai
...................................................................................................................................................................................................
ฤดูร้อน ...... ในวันที่ร้อนอบอ้าวแบบนี้
....วันที่แสงแดดร้อนแผดเผาผิวกายให้กลายเป็นสีแทน ช่างเหมาะกับการดำเนินกลยุทธ์ ที่แสนจะบ้าบอคอแตกที่สุดในชีวิต เด็กชายวัย
12 คนนี้เสียจริง ๆ
สวัสดีฮะ ผมชื่อ คิม คิบอม เด็กผู้ชายวัย 12 ที่ตอนนี้กำลังปิดเทอมฤดูร้อน
และคงเพราะอากาศที่มันร้อนแบบนี้ล่ะมั้งที่มันทำให้ผมคิดแผลการบางอย่างที่มัน ......... ดูไม่เข้าท่าเอาซะเลย
“ นี่ .... นี่ พี่ซีวอน”
“ หืม ... ว่าไงเจ้าตัวเล็ก”
“ ผม ... คือผม .... อยากขังพี่ไว้ในนี้”
...................................................................................................................................................................................................
ช่วงนี้เป็นช่วงฤดูร้อน เป็นช่วงที่โรงเรียนต่าง ๆ
ปิดภาคเรียนเพื่อให้เหล่านักเรียนนักศึกษาทั้งหลายได้พักผ่อน และ
หาที่เรียนต่อสำหรับคนที่จบแล้ว
ภายในห้องนอนขนาดกำลังดี
ที่อยู่ภายในบ้านสองชั้นที่ปลูกติด ๆ กัน
โดยแต่ล่ะบ้านมีบริเวณไม่ได้ห่างกันมากนัก
ที่ตอนนี้ภายในห้องมีบุคคลที่เป็นเจ้าของห้อง และคนที่ได้ชื่อว่าเป็นแขก
ที่กำลังจะเปลี่ยนสถานะเป็น ........ ผู้โดนกักขัง
........
“ ผมอยากขังพี่ไว้ที่ห้องผม” ประโยคที่มาจากเด็กชายตัวเล็ก ที่มีเอกลักษณ์แสนน่ารักเป็นแก้มยุ้ย ๆ ดวงตากลมโตที่ฉายแววจริงจัง ท่าทางขึงขังที่เป็นตัวบอกให้คนฟังรับรู้ได้ว่า
เด็กชายตัวเล็กคนนี้ เอาจริง
“เห .... ?” เสียงทุ้มร้องออกมาด้วยความตกใจ
ปนสงสัย ชายหนุ่มร่างสูงใบหน้าคม จมูกโด่ง
รับริมฝีปากหยัก
นัยน์ตาสีดำสนิท
ร่างกายกำยำแบบนักกีฬา
พี่ชายข้างบ้านที่ชื่อ ชเว ซีวอน
พี่ชายข้างบ้านที่ คิบอม รักมากที่สุด
“ ก็ .... ก็ผมได้ยินนี่นา.....
ที่คุณแม่กับคุณป้าคุยกัน ...” คิบอมพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้นน้อย ๆ
เพียงแค่นึกถึงวันที่ คุณป้า หรือ แม่ของซีวอน
แวะมาหาที่บ้านเพื่อปรึกษาอะไรบางอย่าง
“
ค่ะ .... สามีจะย้ายตำแหน่งหลังปิดเทอมฤดูร้อนของ ซีวอน น่ะค่ะ....”
เสียงหวาน ๆ ของคุณนายชเว ที่เอ่ยเรื่องที่สามีได้เลื่อนตำแหน่งในหน้าที่การงาน แต่ต้องย้ายไปประจำที่อื่น ซึ่งเป็นช่วงเดียวกับที่ลูกชายคนเดียวอย่าง
ซีวอน ปิดเทอมพอดี
“
น่าเสียดายจังเลย .... บ้านเราคงเหงาแย่เลย ถ้าพวกคุณย้ายกันไป
” คุณนายคิมเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้า
พลางถอนหายใจเฮือกใหญ่
การสนทนาของคุณแม่บ้านทั้งสอง ที่ไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้กำลังมี ร่างน้อย ๆ แอบฟังอยู่ แก้มใส ๆ เต็มไปด้วยน้ำตาทันทีที่ได้ยินว่า
ครอบครัวของคนที่แอบชอบกำลังจะย้ายไป
ดวยตากลมโตก็ร้อนผ่าว น้ำใส ๆ
ก็เอ่อล้นออกมาอย่างห้ามไม่ได้
ริมฝีปากบางถูกฟันคมขบเม้มกลั้นเสียงสะอื้นไม่ให้ออกมา ก่อนจะหันกลับไปที่ห้องนอนของตัวเองอย่างเงียบ
ๆ
“ พี่ซีวอน จะย้ายบ้านใช่มั้ยล่ะฮะ ?”
ดวงตากลมจ้องหน้าร่างสูงตาแป๋ว
เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ดูจะติดงอนนิด ๆ แต่สิ่งที่ร่างเล็กพูดออกมา ก็ทำให้ ซีวอน เข้าใจแล้วว่า คิบอมไปได้ยินอะไรมา
“...... อ๋อ...... เรื่องนั้นเอง ......”
“ไม่ใช่แค่เรื่องนั้นเองซักหน่อย
!!!”
ยังไม่ทันที่ ซีวอนจะพูดได้จบประโยค
เสียงใส ๆ ก็ตะโกนแทรกมาเสียก่อน
“ ผม .... ไม่ยอมให้ย้ายหรอก
... ไม่ยอม .... เพราะงั้นห้ามพี่ออกไปจากที่นี่อีกแล้ว!!!”
ร่างเล็กยืนเต็มความสูงทั้งหมดที่มี
ประกาศกร้าวถึงสิ่งที่ต้องการ
ประโยคที่ทำให้ ซีวอน ตาโต ...
นี่เจ้าตัวเล็กคิดจะขังเค้าไว้ในห้องนอนตัวเองจริง ๆ น่ะเหรอ ....
“หา !!
.... เฮ่ ๆ เดี๋ยว.....”
กว่าซีวอนจะหาเสียงตัวเองเจอ คิบอม
ก็ทำท่าจะเดินออกจากห้องนอนลงไปข้างล่างเสียแล้ว
แต่ก่อนที่ร่างเล็กจะออกจากประตูไป
ใบหน้าน่ารัก ที่แลดูเศร้าสร้อย
ก็หันมามองร่างสูงที่ยังคงนั้งตาโตค้างภายในห้องนอนของตัวเอง ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา ๆ
“ พี่จะจากผมไปน่ะ ... ผมไม่ยอมหรอก” เสียงใส ที่เอ่ยเบา ๆ
ราวกับพูดกับตัวเอง
แต่ตอนนี้ที่ภายในห้องที่เงียบสนิท
เสียงที่ว่าเบาก็ยังดังพอให้ร่างสูงที่อยู่กลางห้องได้ยิน ก่อนจะปิดประตูห้อง หลังเล็ก ๆ พิงกับประตูที่ถูกปิดลงเมื่อครู่
ร่างกายสั่นเทา พร้อมด้วยเสียงสะอื้นเบา ๆ
ก่อนร่างเล็ก ๆ จะทรุดลงที่ประตู
นี่เป็น ...
การตัดสินใจครั้งใหญ่ของผม ....ไม่ว่าอะไรผมก็จะทำขอแค่พี่ไม่ไปจากผม ต่อให้เป็นเรื่องที่ผิดผมก็จะทำ
.................................................................................................................................................................................................
ภายในห้องนอนสีฟ้าสดใส
ร่างสูงที่ยังคงนั่งนิ่งกับเหตุการณ์เมื่อครู่ ก่อนที่จะค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินที่ที่หน้าต่างที่ด้านนอกมีระเบียงเล็ก ๆ
ที่พอจะใช้นั่งเล่นได้
ฝั่งตรงข้ามเป็นบ้านสองชั้นที่เป็นบ้านของเค้าเอง และห้องที่อยู่ตรงกันข้ามนี้ ก็เป็นห้องนอนของ ซีวอน เอง
“ .... บอกว่าจะขัง
บ้านใกล้กันแค่นี้
ถึงถูกขังก็ปีนข้ามไปห้องเราได้สบาย ๆ อยู่แล้ว”
ระยะห่างของบ้านทั้งสองหลังที่ห่างกันเพียง 80 เซนติเมตร
เพียงแค่ซีวอนปีนข้ามไปไม่ใช่เรื่องยากเลยสำหรับเค้า แต่สำหรับคนตัวเล็กที่เป็นเจ้าของห้องนอนนี้ คงเป็นเรื่องยากพอดู
แต่ก่อนที่
ซีวอน จะปีนข้ามกลับไปห้องตัวเอง
ประโยคบางประโยคที่ ร่างเล็ก
พูดออกมากลับทำให้ร่างสูงคิดอะไรบางอย่างได้
ริมฝีปากหยักยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ออกมา
“เอาว่ะ ... ปิดเทอมทั้งที่เล่นด้วยหน่อยแล้วกัน”
วันนี้เป็นวันอาทิตย์ ที่จริง ๆ แล้วภายในบ้านตอนนี้ต้องมีทั้ง
คุณพ่อ คุณแม่ อยู่ด้วย แต่วันนี้
คุณลุงคุณป้า มาชวนพ่อกับแม่ ให้ไปดูบ้านใหม่เป็นเพื่อน เพื่อที่จะได้รู้ว่าอยู่ตรงไหนจะได้ไปเยี่ยมถูก
ซึ่งนั่นก็เป็นเหตุผลว่าทำไมพี่ซีวอนถึงได้มาอยู่ที่ห้องของ คิบอมได้
“
ซีวอน วันนี้แม่กับป๋า จะไปดูบ้านนะ ว่าจะชวนคุณกับคุณนายคิมไปด้วย
เวลาไปเที่ยวจะได้รู้ทาง
เราก็มาอยู่ที่บ้านคิม อยู่เป็นเพื่อนน้องนะ”
และนี่ก็เป็นเหตุผลที่ทำให้วันนี้ เป็นวันเริ่มแผนการบ้าบอคอแตก ของ
คิม คิบอม
หลังจากที่ออกจากห้องไปได้ซักพัก คิบอม ก็กลับเข้ามาพร้อมด้วยเกมส์เพลย์สเตย์ชั่น ที่ธรรมดามักจะอยู่ที่ห้องนั่งเล่น อีกทั้งยังมี ถุงขนมมากมาย ขวดน้ำอัดลม ที่ไม่รู้ว่าตัวเล็ก ๆ แบบนี้ขนขึ้นมาได้ยังไง ทันทีที่ซีวอนเห็น
ก็รีบเดินมารับเครื่องเล่นเกมส์ที่ดูท่าจะหนักที่สุดในบรรดาของที่เจ้าตัวเล็กขนมา ถือไว้ด้วยมือเดียว
อีกมือก็คว้าเอาขวดน้ำอัดลมมาถือไว้เอง
“ พี่ซีวอน ...”
เสียงเล็ก ๆ ที่ดังมาจากข้าง ๆ
เรียกความสนใจจากเจ้าของชื่อที่กำลังเมามันกับเกมส์ให้หันไปมอง
“หืม ?”
“ พี่ ...พี่มีอะไรที่อยากได้อีกหรือเปล่า ....” เสียงใสเอ่ยถาม ใบหน้าน่ารักหลุบต่ำ มือเล็ก ๆ จับอยู่ที่ชายเสื้อยืนสีฟ้าแน่น
“ หา .... เปล่านี่” ซีวอนตอบคำแบบ งง
ตอนนี้เค้ายังไม่อยากได้อะไรจริง ๆ และถึงอยากได้อะไร
เดี๋ยวก็ปีนกลับไปที่ห้องตัวเองก็ได้
แต่คำตอบที่ได้รับกลับทำให้ ใบหน้าน่ารักของคิบอม ยิ่งก้มต่ำลงไปอีก มือเล็ก ๆ ก็ยิ่งกำชายเสื้อแน่นขึ้น
“ เหรอ .... อะไรก็ได้ฮะ บอกมาเถอะผมจะทำให้ ...”
นัยน์ตากลมเงยขึ้นมาสบกับนัยน์ตาคม
แก้มยุ้ย ๆ หน้าติดหวานที่ฉายชัดด้วยความรู้สึกผิด ท่าทางหงอย ๆ
ที่ร่างสูงเห็นแล้วก็อดแกล้งไม่ได้
... เจ้าตัวเล็กนี่
ถ้ารู้สึกผิดก็อย่าทำซิ .....
“ งั้น .....
ขอออกไปหน่อยได้ไหม” เสียงทุ้มเอ่ยปากขอในสิ่งที่ ซีวอน รู้ดีว่าคนตัวเล็กไม่มีทางยอม แต่ที่พูดออกไป
ก็แค่อยากแกล้งคนที่บอกว่าจะขังตนเองเท่านั้น
ก็แหมหน้าตาเจ้าตัวเล็กเวลาโดนแกล้งมันน่ารักน่าหยิกนี่นา
“ ระ ......เรื่องนั้นไม่ได้เด็ดขาด !!” คิบอมประกาศก้อง
ดวงตากลมเอ่อไปด้วยน้ำใส ๆ แก้มป่อง ๆ จับสีอ่อน ๆ
“ ระ .. เรื่องอื่น ... อึก....เรื่องอื่นนอกจากเรื่องนี้....ฮือ ...จะ
... จะทำให้ทุกอย่างเลย .... ยกเว้นเรื่องนี้เรื่องเดียว .... ฮือ ...ฮือ ...”
เสียงสั่นเครือที่กว่าจะจับใจความให้เป็นประโยคได้ น้ำใสอุ่น ๆ ก็ไหลรินรดแก้มขาว ทั้งที่รู้สึกผิด แต่ก็ไม่สามารถทำได้ ไม่สามารถปล่อยไปได้ อึดอัดเสียใจสุดท้ายก็กลายเป็นน้ำตา
“ ขอโทษ ... ขอโทษ .... ไม่ร้องน้าไม่ร้อง”
มือแกร่งดึงร่างเล็กเข้ามาในอ้อมกอด
ซีวอนที่ตอนแรกกะจะแค่แกล้ง ๆ ไม่คิดเลยว่ามันจะทำให้เจ้าตัวเล็กร้องไห้หนักขนาดนี้ มือแค่ค่อยๆ ลูบหลังเล็ก
อีกมือก็ยกขึ้นมาลูบผมนิ่ม ปลอบโยนคนตัวเล็ก
ที่เมื่อกี้ประกาศกร้าวว่าไม่ยอมให้เค้าไปไหน
................................................................................................................................................................................................
หลังจากที่ปลอบคนตัวเล็กไปได้ซักพัก ด้วยความเพลียจากการร่ำไห้ ร่างเล็กก็หลับใหลคาอ้อมกอดแกร่ง ส่วนร่างสูงที่นั่งมองดวงหน้าน่ารักที่เข้าสู่นิทราอย่างเพลิดเพลินก็ค่อย
ๆ เข้าสู่ห้วงนิทราไปเช่นกัน
จบจนใกล้ได้เวลาอาหารเย็น คิบอม
ก็ตื่นจากนิทราแสนหวาน ร่างเล็กค่อย ๆ
ลุกเบา ๆ เพื่อไม่เป็นการรบกวน ซีวอน
ที่กำลังหลับ
มื้อค่ำง่าย ๆ
ที่เด็กอายุ 12 พอจะทำกินเองได้ก็ถูกยกมาด้วยมือเล็ก ๆ คิบอมจ้องซีวอนตาไม่กระพริบ สายตาที่มีแต่คำถามส่งมา .... อร่อยไหม ... กินได้ไหม ... ถูกใจไหม ...
และอีกมากมายที่จะแปลออกมาได้
ท่าทางที่ลุ้นสุดตัว
ทำเอาคนโดนจ้อง นึกอยากแกล้งซะอย่างนั้น
มือแกร่งค่อย ๆ
วางช้อนลง
ใบหน้าคมแก็แสร้งแสดงอาการเหมือนกับว่าอาหารจานนี้สุดจะทานทน ทำเอาเจ้าตัวเล็กหน้าถอดสี มือเล็กรีบหยิบช้อนตักอาหารเย็นที่
คิบอมมั่นใจว่าจานนี้เค้าไม่น่าพลาดได้
เข้าปากอย่างเร็ว
แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมามองร่างสูงที่กำลังกลั่นหัวเราะจนตัวสั่น ก็รู้ทันทีว่าโดนคนตัวโตคนนี้แกล้งเข้าให้แล้ว
“ ฮ่า ๆๆ ... โอ๋ ๆ อย่างอนน่า ....” เสียงหัวเราะลั่นที่สุดท้ายก็กลั้นเอาไว้ไม่อยู่ ทำเอาได้ค้อนวงโตส่งมาให้ คิบอมสะบัดหน้าหันหนีแก้มป่อง ๆ
ออมลมเข้าไปจนมันป่องยิ่งกว่าเดิม ปากบางยู่ยื่น อาการงอน ๆ ที่แสนน่ารัก
แต่จะให้งอนนานไปก็คงไม่ดี ต้องรีบง้อก่อน
................................................................................................................................................................................................
หลังอาหารค่ำจบลง
คิบอมก็เอาชุดนอนใหม่ของพ่อมาให้ซีวอนเปลี่ยน โดยที่ร่างเล็กนั่งเฝ้าอยู่หน้าห้องน้ำตลอดเวลาที่
ร่างสูงเข้าไปอาบน้ำ และที่แน่ ๆ
คิบอมไม่ยอมอาบก่อนด้วยเพราะด้วยเหตุผลที่ว่ากลัว ซีวอนหนีตอนที่กำลังอาบน้ำ
เสียงเปิดประตูห้องน้ำที่ดังขึ้น พร้อมร่างสูงที่มีเพียงผ้าขนหนูสีขาวผันหลวม ๆ
อยู่รอบเอว
ร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อสวยอย่างคนออกกำลังกาย
พราวระยับไปด้วยหยดน้ำ
ผมสีเข้มลู่ลงเป็นกรอบรอบใบหน้าหล่อเหลา
ผิวสีแทนอย่างคนสุขภาพดี ภาพที่สาว
ๆ คนไหนได้มาเห็นรับรองได้เสียเลือดกันแน่นอน
และคงไม่พ้นร่างเล็กที่นั่งปุ๊กอยู่หน้าห้องน้ำด้วย
แต่อาการนั่งนิ่งไม่ไหวติงของ
คิบอม ทำเอาซีวอนเลิกคิ้วอย่างสงสัย
ก่อนจะค่อย ๆ ก้มลงมองและสิ่งที่เห็น ก็ทำให้ร่างสูงต้องยกยิ้มอย่างเอ็นดู
“ คิบอม ... คิบอม
เจ้าตัวเล็กมานอนอะไรตรงนี้ เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก” มือแกร่องเขย่าตัว คิบอม เบา
ๆ เพื่อให้คนที่มานั่งหลับอยู่หน้าห้องน้ำรู้ตัว ทั้งความเครียดทั้งวันนี้ก็ร้องไห้ไปหลายรอบ
และยังต้องทำงานบ้านต่าง ๆ เองคนเดียวโดยที่ไม่ให้ ซีวอน ช่วยอะไรซักอย่าง
เพราะอยากจะขังร่างสูงเอาไว้แต่ในห้องนอนเท่านั้น ทำให้ตอนนี้คนตัวเล็กที่มานั่งเฝ้าเลยเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว
“ อือ .... พี่ซีวอน ...... หืม......เสื้อฮะ” มือน้อย ๆ ขยี้ตาตัวเอง
ก่อนจะหันมามองต้นเสียงที่ทำการปลุกเค้าจากนิทราแสนหวาน เสียงแผ่ว ๆ
ที่คนฟังรู้เลยว่าเจ้าตัวยังไม่ตื่นดี
มือเล็ก ๆ ก็ยื่นชุดนอนสีเข้มส่งมาให้
ร่างสูงยืนมือมารับไว้แต่โดยดีก่อนยืดตัวเต็มความสูงหันกลับไปแต่ตัว
ทิ้งเด็กน้อยให้มองตามแผ่นหลังกว้าง จนหายไปในห้องน้ำอีกครั้ง
หลังจากที่ซีวอนอาบน้ำเสร็จแล้วก็กลับเข้าไปในห้องนอนสีฟ้าสดใส ของเด็กชายวัย 12 เช่นเดิม แต่ที่ทำให้ซีวอนต้องขมวดคิ้วยุ่ง คงเป็นเพราะเจ้าของห้องนี่ล่ะ
“ คิบอม ทำไมไม่ไปอาบน้ำ
แล้วนี่คิดจะนอนทั้งอย่างนี้หรอไง” เสียงทุ้มที่ติดจะดุ ทำเอาคนฟังสะดุ้งน้อย ๆ
ก้มหน้างุดจนคาเรียวชิดกับออก
อ่อนจะตอบเสียงเบา ๆ
“ ไม่อาบ ... วันนี้ไม่นอน ....”
“ ทำไม .... ?”
ยิ่งได้ฟังก็ยิ่งงง
จนอดที่จะเอ่ยถามต่อไม่ได้
ซีวอนนั่งกอดอกหลังพิงขอบเตียง
นัยน์ตาคมจ้องมองร่างเล็กไม่วางตา สายตาที่ทั้งสงสัย
และเหมือนจะเริ่มขุ่นเคืองนิด ๆ รับเรื่องที่ คิบอม พูด
“ ก็ ... ก็ผม ...
ผมกลัวพี่หนีไปอ่ะ”
เสียงที่เบาอยู่แล้ว ก็ยิ่งเบาขึ้นอีกหลังจากแอบเงยหน้ามามอง ซีวอน
แล้วเจอเข้ากับสายตาขุ่นเคือง จนต้องหลุบตาลงต่ำอีกครั้ง มือเรียวกุมกันแน่น
จนสุดท้ายก็ต้องพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา
“ ไปอาบน้ำ .... พี่สัญญาว่าตอนที่เราอาบน้ำ พี่จะไม่หนี พี่จะนอนรอเราอยู่ที่ห้องนี่ล่ะ” ซีวอนส่ายหัวน้อย ๆ
กับความคิดของ คิบอม
ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ
พร้อมด้วยคำสัญญาที่ทำให้ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นมามอง ดวงตากลมโตจ้องมองอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง
“ พี่สัญญาแล้วนะ
สัญญาแล้วนะ ....
งั้นผมไปอาบน้ำนะฮะ”
มือเล็กเขย่าที่แขนแกร่งเพื่อให้ซีวอนยืนยันคำพูดตัวเอง
จนซีวอนพยักหน้ารับ
คิบอมก็ลุกขึ้นคว้าเอาผ้าขนหนูและชุดนอนสีฟ้าตัวเก่ง วิ่งออกไปทันที
ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ
ๆ จะเที่ยงคืนแล้ว แต่ตอนนี้ คิบอม
ก็ยังไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้
ความคิดมากมายถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นวันนี้ ทำให้ตอนนี้
ร่างเล็กมีคำถามมากมายในหัว ไม่ใช่ไม่รู้ตัวว่าสิ่งทีทำนั้นผิด
ไม่ใช่ไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำไปนั้นอาจจะได้ความเกลียดชังเป็นสิ่งตอบแทน แต่ถ้าถามว่าย้อนเวลากลับไปได้
คิบอมจะยังทำแบบนี้อยู่ไหม
คงตอบได้โดยทันทีว่า ทำ
คิบอม
จะยอมทำทุกอย่างขอเพียงแค่ ร่างสูงที่นอนอยู่บนเตียงข้าง ๆ เค้าไม่จากไป ของเพียง
พี่ชายข้างบ้านที่เป็นที่รักยิ่งคนนี้ไม่ต้องหายไปไหน ไม่ว่าอะไร คิม คิบอม คนนี้ก็จะทำ
“
หืม...เป็นอะไรไป ... นอนไม่หลับหรือไง” มือแกร่งขยี้หัว คิบอม น้อย
ๆ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ พี่ซีวอน .....
ผมทำกับพี่แบบนี้ พี่เกลียดผมหรือเปล่า ?” เสียงใส เอ่ยเรียกเบา ๆ
ทำให้ซีวอนครางรับในคออย่างให้รู้ว่าเค้ากำลังฟังอยู่ ก่อนประโยคที่อยู่ในใจจะออกมา นัยน์ตาแป๋ว
จ้องมองแต่สีหน้าที่บ่งบอกชัดเลยว่าตอนนี้ เจ้าตัวเล็กกำลังมีเรื่องไม่สบายใจ
“ เปล่านี่ ... คิบอมก็แค่ให้พี่อยู่เฉย ๆ
แถมบอกว่าจะทำให้ทุกอย่างที่พี่ต้องการด้วยใช่ไหมล่ะ” ซีวอน ที่ลุกขึ้นมานั่งคุย
รอยยิ้มอบอุ่นที่ส่งออกไป พร้อมกับคำพูดที่ ร่างเล็กเคยพูด ทำให้คิบอม พยักหน้าหงิก ๆ สีหน้าเริ่มดีขึ้นเมื่อรู้ว่า
คนเป็นพี่ไม่ได้เกลียดตัวเองอย่างที่คิด
“ อืม
.....ถ้าเพื่อให้ไม่ต้องจากพี่ซีวอน ....
ไม่ว่าอะไรผมจะทำทุกอย่าง ....” คิบอมยืนยันในสิ่งที่ร่างสูงพูดอีกครั้ง ไม่ว่าอะไรเค้าก็พร้อมจะทำให้ทุกอย่าง และคำว่าทุกอย่างนี่เองที่
นัยน์ตาคมที่เคยฉายแววจริงจังของซีอวน กลับแปลเปลี่ยนเป็นแววตาเจ้าเล่ห์
“ตอนนี้ ......... มีเรื่องที่อยากให้ทำน่ะ....”
เสียงทุ้มที่เอ่ยขึ้นมาเพื่อเรียกความสนใจจากคิบอม ก่อนที่จะเอ่ยประโยคต่อไป ที่ทำให้
คิบอมยิ่งให้ความสนใจร่างสูงมากกว่าเดิม
ก็วันนี้ทั้งวัน
ซีวอนไม่เคยเอ่ยปากบอกว่าอยากให้ทำอะไรเลยซักอย่าง ทั้ง ๆ ที่คิบอม
ก็คอยถามอยู่ตลอด ก็พึ่งมีตอนนี้นี่ล่ะ
“
อ๊ะ !! อะไรฮะ
จะให้ผมทำอะไร” เสียงใส
ๆ ท่าทางกระตือรือร้น
ที่ทำเอาซีวอนต้องกลั้นยิ้มเอาไว้สุดฤทธิ์
เจ้าตัวเล็กทำตัวน่ารักน่าฟัดไปแล้ว
“ เซ็กส์...” น้ำเสียงนิ่ง ๆ
พร้อมกับคำสั้น ๆ ที่ทำเอาเสียงแจ๋ว ๆ
ของคิบอม เงียบไปทันตา คิบอม
จ้องหน้าร่างสูงอย่างไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่นัก ก็คนพูดอ่ะ ทำหน้านิ่ง ๆ
เหมือนไม่รู้สึกอะไรนี่นา
“ เอ่อ ... อะไรนะฮะ ...พี่ซีวอนพูดใหม่อีกทีได้ไหม ผมว่าผมต้องฟังอะไรผิดแน่ ๆ เลย” คิบอมเอียงขอถามอย่างน่ารัก
ก่อนจะขอให้ ซีวอน พูดสิ่งที่บอกเมื่อกี้อีกครั้ง
เพราะคิดว่าตัวเองนั้นคงฟังผิดไปเองแน่ ๆ
“ บอกว่า ตอนนี้อยากมีเซ็กส์ ..” ประโยคที่เพิ่มเติมจากครั้งแรก อธิบายความต้องการในตอนนี้ ทำให้คนฟังตาโตอ้าปากค้าง แต่ที่ทำให้ซีวอนสนใจคงจะเป็น แก้มป่อง ๆ
ที่ตอนนี้มันแดงก่ำอย่างรวดเร็ว
“ เอ๊ะ ...... เอ๊ะ ......อ๊ะ” ท่าทางตกใจหันซ้ายหันขาว
มือไม้ก็เริ่มยกขึ้นลง
ท่าทางที่ซีวอนรู้ดีว่าตอนนี้ คนตรงหน้ารู้สึกยังไง ทั้งเขิน ทั้งตกใจ และรู้เลยว่าตอนนี้ในหัวของ คิบอม
คงมีความคิดอะไรอยู่
ก็เล่นหน้าแดงซะขนาดนี้
ลามกเหมือนกันนะเจ้าตัวเล็ก
“ เฮ้อ ..... ว่าแล้ว ... ไม่ต้องก็ได้” เสียงถอนหายใจหนัก ๆ
เรียกสติคนที่กำลังทั้งเขินทั้งตกใจให้หันมามองทันที ซีวอนรีบปรับสีหน้าให้ทั้งเศร้า
และผิดหวัง
ก่อนจะเอ่ยประโยคเหมือนตัดพ้อ
ใบหน้าคมหันหลบสายตาราวกับไม่อยากมองคนตรงหน้า ท่าทางของร่างสูง ทำเอาคนที่สติแตกเมื่อครู่ต้องก้มหน้างุด ฟันคมขบที่ริมฝีปากล่างจนเป็นเส้นตรง
ซีวอนที่เห็นท่าทางเหมือนลังเลของ คิบอม ก็อดไม่ได้ที่จะแกล้งต่อ
ร่างสูงหันหลังให้ร่างเล็กและทำท่าเหมือนจะกลับไปนอน แต่ก็ไม่ทันมือเล็ก ๆ
ที่คว้าเข้าที่แขนเสื้อชุดนอนสีเข้มไว้ได้ก่อน
“ก็ได้ ... ก็ได้ฮะ .. มีเซ็กส์ก็ได้” ใบหน้าแดงก่ำ หลุบต่ำ
แต่สิ่งที่ คิบอม เอ่ยออกมา ก็เรียกรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ได้ทันที่ รอยยิ้มที่ถ้าคิบอมเงยขึ้นคงได้เห็นว่าพี่ชายคนนี้คงได้ระเบิดตัวเองแน่
ๆ
สิ้นเสียงคนตัวเล็ก ซีวอน
ก็อุ้มร่างเล็กให้ขึ้นมานั่งบนตักของตัวเอง มือแกร่งจับท้ายทอยของ
คิบอมให้แหงนขึ้น ริมฝีปากหยักค่อย ๆ ประกบลงบนริมฝีปากบางอย่างอ่อนโยน
“อือ ....” จากที่เพียงสัมพัสเบา ๆ ค่อย ๆ
ร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ริมฝีปากก็ประกบกันแน่นขึ้น ลิ้นร้อนแตะชิมรอบ ๆ
ปากบางอย่างไม่รีบร้อน
เมื่อริมฝีปากบางค่อย ๆ เผยออก
ลิ้นร้อนก็ถูกส่งเข้าไปควานหาความหวานจากปากนั้นทันที ไล้เลาะไปตามฟันซี่เล็ก ๆ ตวัดลิ้นเกาะเกี่ยวลิ้นเล็ก ที่หดหนีทุกครั้งที่สัมพัสโดน
มือข้างหนึ่งสอดเจ้าไปในเสื้อนอน สัมพัสกับผิวกายเนียนนั้นเบา ๆ มืออีกข้างสอดอยู่ดานหลังลูบไล้หลังขาว ๆ
อย่างเพลินมือ ก่อนที่มือเล็ก ๆ
จะทุบที่ไหล่หน้า ประท้วงขออากาศที่กำลังจะหมดลง
“กลัวไหม ? ... ถ้ากลัวก็บอกนะ”
เสียงทุ้มกระซิบที่ข้างหู น้ำเสียงที่เป็นห่วงร่างน้อย
ๆ ที่อยู่ในอ้อมกอด แม้จะเอ่ยถามแต่มือแกร่งก็ยังไม่หยุดลูบไล้ผิวนุ่มลื่นนั่น
ซ้ำกลับยิ่งส่งมือสูงขึ้น ๆ เรื่อย ๆ
“กลัว .... กลัวอยู่หรอกแต่ ...... แต่ว่าถ้าเป็นกับพี่ซีวอน ...ก็สบายฮะ” เพียงคำแรกที่เอ่ยออกมา
มือแกร่งก็ชะงักทันที แต่ก่อนที่จะถึงมือออมา ประโยคต่อมากับใบหน้าน่ารักที่แดงก่ำ
นัยน์ตากลมที่สั่นไหวเสหลบสายตา
ท่าทีเขินอายที่ ซีวอนต้องกลืนน้ำลายทันที
แบบนี้มันยั่วกันชัด ๆ เลยนะเจ้าตัวเล็ก
“ มาร้องไห้ขอให้หยุดที่หลังไม่ได้แล้วนะ” ซีวอนพูดเตือน
ร่างเล็กที่นอนอยู่ใต้ล่างอีกครั้ง และคำตอบที่ได้ก็เป็นเพียงการพยักหน้าน้อย ๆ
ของคิบอม ที่ทำเอาเส้นสติขาดสะบั้นทันที แล้วก้มลงไปจูบปากแดง ๆ ที่เจ่อน้อย ๆ
จากการจูบครั้งแรกอีกครั้ง
แต่คราวนี้รุนแรงและร้อนแรงกว่าครั้งแรงมาก แม้จะอ่อนหวานแต่ก็ร้อนแรง
ซีวอนส่งลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากเล็กทันที เกาะเกี่ยวกับลิ้นเล็กอย่างเมามัน
มือเล็ก ๆ เกาะกำเสื้อนอนสีเข้มแน่น
เมื่อตอนนี้ความรู้สึกบางอย่างที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน
กำลังทำให้ร่างเล็กเคลิ้มอย่างง่ายดาย
“อะ....อือ....พี่....ซะ...ซีวอน....อื้อ” ร่างสูงผละริมฝีปากหนาออกมาเพียงครู่เพื่อเปลี่ยนมุม แล้วบดขยี้ลงไปอีก
มือหนาข้างหนึ่งวนมาข้างหน้าแล้วแตะที่ยอดอกสีหวานเบาๆ ร่างเล็กสะดุ้ง
“อ่า....รู้....รู้สึกแปลกๆ พี่ซีวอน ” ปากบางที่บวมเจ่อจากการจูบอันยาวนาน
ดวงตากลมช่ำไปด้วยแรงอารมณ์ ยิ่งทำให้ ซีวอน ยิ่งกดขยี้ตุ่มไตทั้งสองข้างบนหน้าอกเล็ก
มือหนาค่อยๆปลดกระดุมเสื้อนอนตัวบางออกจนหมด
เผยให้เห็นหน้าอกบางที่ประดับด้วนเม็ดตุ่มไตสีหวานน่าลิ้มลอง ก้มลงไปดูด
ขบและกัดอย่างแรงด้วยความหมั่นเขี้ยวทั้งสองข้างสลับกันมา
“อะ.....อื้อ”คิบอมครางเบาๆอกบางแอ่นขึ้นเล็กน้อย
ซีวอนจึงซุกไซ้ไปที่ซอกคอขาวสูดดมกลิ่นหอมเย้ายวน
เลียและขบเม้นเบาจนเกิดรอยแดงสีกุหลาบ ร่างบางบิดร่าเมื่อรู้สึกเสียวทั้งที่คอ
หัวไหล่และหน้าอก ขบเม้นจนเกิดรอย
ไล่ลงมาเรื่อยๆจนถึงหน้าอกบาง ที่ตอนนี้เต็มไปรอยแดงเต็มไปหมด
ส่วนมือข้างที่ว่างก็ค่อยๆดึงกางเกงนอนเนื้อนุ่มออกไปพร้องกับกางเกงใน
แก่นกายเล็กๆที่ไม่เคยให้ใครเห็นมาก่อน ปรากฏสู่สายตาของร่างสูง
“ไม่ต้องเกร็งนะ พี่สัญญาจะไม่ทำให้เราเจ็บ ” มือหนาลูบเบาๆที่แก่นกายเล็ก ก่อนจะกำทั้งมือ แล้วเริ่มขยับ จากตอนแรกช้าๆ
กลายเป็นเร็วและรุนแรงอย่างฉุดไม่อยู่
“อ๊า....อ๊า...พี่....ซีวอน...อ๊า ” ร่างเล็กครางลั่นอย่างเก็บความรู้สึกเอาไว้ไม่อยู่
เสียงคราวหวานที่ปล่อยออกมาเต็มที่ ทำให้ร่างสูงยกยิ้มอย่างพอใจ
“ เสียงหวานมากเลย คิบอม ”เสียงทุ้มกระซิบข้างหู
ก่อนกดจมูกลงบนแก้มป่อง ๆ แสนนุ่มที่ขึ้นสีแดงก่ำ ใบหน้าคมค่อยๆ เลื่อนไล้ลงจากแก้มขาว มาลำคอ แผ่นอกขาว ท้องน้อย ทุกที่ที่ริมฝีปากหน้าไล้ผ่านก็มีรอยแสดงความเป็นเจ้าของสีกุหลาบสวยประดับอยู่ตลอด
ซีวอนก้มลงไปเลียที่แก่นกายน่ารักตั้งแต่โคนจรดปลาย
คิบอมที่ดิ้นถึงกับบิดร่าด้วยความเสียวซ่า ร่างบางครางลั่นเมื่อซีวอนครอบปากลงที่แก่นกายเล็กแล้วเริ่มขยับขึ้นลง
“อ๊า....อ๊ะ....อื้อ.....ฮึก.....พี่..ซีวอน......อ๊า ” ริมฝีปากหยักที่ขยับเร็วขึ้นจนร่างบางครางไม่เป็นภาษา
เสียงที่จะประท้วงกลืนหายไปพร้อมกับเสียงครางหวานหู
ร่างสูงยกยิ้มอย่างพอใจแล้วขยับให้เร็วขึ้นแก่นกายเล็กบวมเด่นอยากจะปลดปล่อยเต็มที่
“ อ๊ะ ..... เจ็บ .....พี่ซีวอน ...ผมเจ็บ” ร่างสูงจึงบรรเลงสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางสีสวย
พอนิ้วแรกที่ร่างสูงสอดเข้าไปร่างเล็กก็ร้องลั่น ความเจ็บแปล็บเข้ามาเยือนทันที น้ำตาหยดใสเอ่อคลอที่ดวงตากลม
“
ไม่เป็นไรนะคนดีของพี่ .... ผ่อนคลายนะ
อย่าเกร็งนะ”
ซีวอนเอ่ยบอกเสียงนุ่ม ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้ตัวเค้าเองแทบจะคลั่งกับความต้องการที่มันเรียกร้องว่า
ต้องการคนใต้ล่างมากเพียงใด คำปลอบโยนที่คนตัวเล็กได้แต่พยักหน้าเร็ว
ๆ
ก่อนใบหน้าหวานจะเชิดขึ้นเมื่อรู้สึกถึงปลายนิ้วที่สอดแทรกเข้ามาเรื่อย ๆ
จากหนึ่งเป็นสอง จากสองเป็นสาม
“
อ๊ะ ๆๆ... อึ้ก ... พี่ ... ซี ... อ๊ะ ..
มันเสียว ...” เสียงหวาน ๆที่ดังขึ้น
ร่างเล็กที่ขยับการสอดรับกับปลายนิ้วยาวที่เข้ามา ทำเอา ซีวอน
แทบจะหมดความอดทน
ยิ่งได้เป็นท่วงท่าที่คนตัวเล็กที่ขยับรับปลายนิ้ว
บวกกับช่องทางสีสวยที่กำลังตอดรัดนิ้วของเค้าก็ทำให้ ร่างสูงแทบอยากกระโจนเข้าหา
“
พี่ซีวอน ... ผม .... ผมไม่ไหวแล้ว ..... ช่วยผมด้วย” เสียงหวานที่ร้องขอ
ดวงตากลมโตที่ฉ่ำไปด้วยความปรารถนา
ซีวอนดึงปลายนิ้วของตัวเองออกมา
ก่อนจะหันมาจัดการกับชุดนอนสีเข้มของตัวเอง โยนทิ้งไปด้านข้างอย่างไม่ใยดี มือแกร่งจับขาเรียวให้แยกออกกว้างกว่าเดิม ก่อนจะสอดแทรกสิ่งที่ใหญ่โตเข้าไปที่ช่องทางสีสด
“
อ๊าก .... เจ็บ”
คิบอม กอดคอร่างสูงแน่นเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บเสียดที่สอนแทรกเข้ามา น้ำตาหยดใสไหลอาบแก้มขาว เสียงร้องของร่างเล็กทำเอา ซีวอน
อยากหยุดการกระทำทุกอย่างเสียเดี๋ยวนี้
มือแกร่งบีบสะโพกมนเบา ๆ เพื่อให้คนตัวเล็กได้ผ่อนคลาย
“
ไหว .... มั้ย ...”
เสียงทุ้มนุ่มกระซิบถาม
จนได้การพยักหน้าเล็ก ๆ เป็นคำตอบ
“
ไหว .. ไหวฮะ ... อึก ... พี่ซีวอน” เสียงหวานสั่นเอ่ยที่เอ่ยบอก ร่างสูงก้มลงขบเม้มที่ใบหูเบาๆ
ก่อนที่จะเลื่อนไปซุกไซร้ยังซอกคอขาวและไล่ไปประกบจูบที่ริมฝีปากบาง คิบอม ที่เคลิ้มไปกับสัมผัสที่ได้รับ ก็เผลออ่อนแรงตามรสสัมผัสของซีวอน ทำให้ร่างสูงอาศัยจังหวะนั้นดันแก่นกายของตนเองเข้าไปจนสุดในคราวเดียว
เลือดสีสดไหลออกมาจากช่องทางด้านหลัง บอกถึงความบริสุทธิ์
“อ๊า!........”ร้องดังลั่นความคับแน่นของ แก่นกายใหญ่ทางข้างหลังความรู้สึกเจ็บปนสุขเข้ามาแทนที่
ร่างสูงแช่แก่นกายในช่องทางเล็กนั้น เพื่อให้คิบอมปรับสภาพตัว
“อ๊ะ ..” ซีวอนกอดเอวเล็กแน่นขึ้นจัดท่าทางให้ดี กันในระหว่างที่กระแทก จะได้ไม่ไหลตกลงไป
เริ่มยกตัวของร่างเล็กขึ้นจนเกือบสุดแก่นกาย แล้วให้ลงมากระแทกอย่างแรง
จากตอนแรกที่ช้าๆ จึงค่อยๆเร็วขึ้นจนหยุดไม่ได้
“อ๊ะ....อ๊า....พะ....พี่....แรง....แรงจังเลย....อ๊า ” เสียงหวานครางลั่นด้วยความสุข
ช่องทางสีสดรัดแก่นกายของร่างสูงอย่างเป็นจังหวะ
“อ๊า....อ๊า....อือ....ข้างใน.....คิบอม.....ตอบรับพี่ใหญ่เลย.....แน่นจัง.....อ่า ” ร่างสูงเองก็ครางออกมา เมื่อช่องทางด้านหลังนั้นตอบสนองเค้าดีมาก
จนอยากปล่อยออกเดี๋ยวนี้เลย ร่างสูงจับร่างเล็กให้นอนคว่ำลงที่เตียงนอน
แล้วกระแทกเข้าไปอีกที ดูท่าจะแรงกว่าครั้งแรก
“อ๊า......อ๊า.....ฮึก...แรงมาก....มาก....พี่ซีวอน....อ๊า ” มือคิบอมกำผ้าปูเตียงแน่นด้วนความเสียว มือข้างหนึ่งของ ชีวอน จับที่แก่นกายของร่างเล็กแล้วชักขึ้นตามจังหวะของการกระแทก
“อ๊า....พี่ซีวอน.....ผม.....ทน....ไม่ไหว....อ๊ะ....แล้ว....อ๊าาา..” เสียงหวาน
ๆ ที่ร้องบอกของ คิบอม มือขาวกำผ้าปูที่นอนแน่น เมื่อใกล้จะถึงจุดหมายแล้ว ยิ่งทำให้ร่างสูงยิ่งเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น
“อื้อ....อ๊า.....ไปพร้อมกันนะ.....ฮึก...อ่า ” มือหนาจับไปที่แก่นกายของร่างบางแล้วขยับขึ้นลงตามจังหวะสอดใส่
“อ๊า.../อ๊าาาาาาา ” ร่างสูงปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปในช่องทางรักปนกับเลือดสีสด ไหลไปตามขาอ่อนหรือหยดลงเตียง
ส่วนร่างเล็กก็ปล่อยออกมาเต็มมือของ ซีวอน เพราะนี้เป็นครั้งแรกน้ำจึงเยอะกว่าปกติ คิบอมกระตุกสองสามครั้งก่อน จะหมดแรงฟุบคาเตียง ร่างสูงนอนทับร่างเล็กด้วยความหมดแรงเหมือนกัน
จูบไปที่ขมับเล็กเบาๆ
“ คิบอม สุดยอดมากเลยนะ รู้มั้ย” ร่างสูงกระซิบที่ข้างหูเบา ๆ ก่อนค่อย ๆ
ขยับแกนกายออก
ลิ้นร้อนเลียคราบน้ำขาวขุ่นที่เปราะเปื้อนอยู่บนแก่นกายเล็ก และ
หน้าท้องขาวจนหมด แล้วสวมเสื้อให้กับร่างเล็กและตัวเอง
จัดท่านอนให้คนตัวเล็กที่ตอนนี้เข้าสู่นิทราไปแล้ว
...................................................................................................................................................................
“ อืม .....” เสียงครางเบา ๆ
ของร่างเล็กที่นอนขดตัวอยู่บนที่นอนนุ่ม
เรียกให้คนที่กำลังเหม่อมองวิวภายนอกหน้าต่างให้หันมา
“เอ้า ...” ซีวอน ยื่นแก้วน้ำให้ร่างเล็ก มือเรียว ๆ
รับแก้วน้ำมาก่อนจะดื่มรวดเดียวหมด
คงเพราะทั้งเหนื่อยและ เพราะเสียงร้องที่ออกมา จึงทำให้ คิบอม
ดื่มน้ำแก้วโตหมดภายในครั้งเดียว
“ ขะ...ขอบคุณฮะ” เสียงหวาน ๆ ที่ติดจะแหบพร่าเล็ก เอ่ยขอบคุณพร้อมส่งแก้วคืนคนตัวโต แต่เมื่อดวงตากลมโตมองไปยังแก้วใบโตที่ตนเองจำได้ว่า
มันอยู่ภายในครัวบ้านซีวอน
คิ้วเรียวขมวดเป็นปมอย่างสงสัย
แก้วใบนี้มันมาได้ไง
แต่ยังไม่ทันที่จะได้สงสัยอะไรมาก เสียงทุ้มของซีอวน แทรกขึ้นมาเสียก่อน
“ นี่ .. คิบอม”
“ อะไรฮะ ?” ร่างบางเอียงคอเล็ก ดวงตาแป๋วก็จ้องไปยังร่างสูง ที่ลงมานั่งข้าง
“ เอ่อ ... คือว่าความจริง ...
เรื่อง....”
เสียงทุ้มที่ดูจะเบาลง ๆ
ท่าทางที่เหมือนหนักใจของซีวอน
ยิ่งทำให้ คิบอมจ้องมองอย่างสนใจ
นัยน์ตาคมสบกับนัยน์ตาใส ก่อนร่างสูงจะถอนหายใจเฮือกใหญ่
“ คือว่าเรื่องที่
บ้านพี่จะย้ายบ้านน่ะ .....
ย้ายทั้งบ้านแต่พี่รำคาญที่ต้องย้ายที่เรียนเลย....จะมาอาศัยอยู่ที่บ้านของนาย” ประโยคยาวยืดที่อธิบายถึงความจริงทั้งหมดที่ทำเอาคนฟังตาโต
“ ห๊ะ !!!”
เสียงหวานร้องลั่นอย่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
“ งั้น ...
งั้นสิ่งที่ผมทำมาทั้งหมด ก็ไม่มีความหมายเลยน่ะซิ” ใบหน้าหวานซีดลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อคิด ๆ
แล้วสิ่งที่ คิบอมทำมาทั้งหมด มันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย เพราะยังไง ซีวอน
ก็ไม่ได้ย้ายไปไหน
แก้มป่องแดงก่ำอีกครั้งเมื่อคิดได้ว่าทำอะไรไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน
“ ขอโทษที่พี่ปิดบัง ...แต่ ...
การถูกคนน่ารักอย่างนายขังแล้วผูกขาดแบบนี้ ก็รู้สึกไม่เลว ..... อ้อ
อีกอย่าง ......”
คำของโทษที่ถูกส่งมา พร้อมคำอธิบายที่เรียกริ้วแดง
ๆ ที่แก้มป่อง ๆ ของคิบอมได้ไม่ยาก
แต่ใบหน้าหวานนั่นก็ต้องแดงก่ำไปทั้งหน้าทั้งหู ลามไปยังคอขาว
ก็เพราะประโยคต่อมาของ ซีวอน
“ อีกอย่าง ....
แถมเซ็กก็สุดยอดไปเลย”
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมทันทีที่พูดจบ
นัยน์ตาคมจ้องมองดวงหน้าหวานตรงหน้าไม่ละสายตา แก้มป่อง ๆ ที่แดงก่ำ ปากสีสดที่บวมเจ่อ ผิวกายขาว ๆ ที่มีรอยสีกุหลาบประดับไปทั่ว ใบหน้าคมค่อยๆ เลื่อนเข้าไปใกล้ดวงหน้าหวาน มือแกร่งค่อย ๆ
จับปลายคางมนให้ใบหน้าหวานเงยขึ้น
ริมฝีปากหยับกดลงเบา ๆ ที่ปากบางสีสวย ไร้การรุกล้ำใด ๆ เพียงแค่กดแช่อย่างอ่อนโยน
ก่อนจะผละออกไปกระซิบที่ข้างหูเล็ก ๆ
“
จากนี้ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ ..
สุดที่รักของพี่”
เฮ้อ ..... แล้วอย่างนี้จะเรียกว่ากลยุทธ์ของ
คิม คิบอม สำเร็จหรือล้มเหลวดีล่ะเนี่ย
